Run4Health Run2Help งานวิ่งเพื่อเธอ

วันแข่ง 21 กุมภาพันธ์ 2559

“งานวิ่งปิดถนน ชัตเตอร์รันนิ่ง งานเพื่อการกุศล” .. เหตุผลแค่นี้ก็ทำให้ฮั้วตัดสินใจลงงานวิ่ง Run for Health, Run To Help ได้อย่างไม่ต้องคิดมาก ฮั้วเคยวิ่งงานนี้เมื่อปี 2013 ซึ่งจัดเป็นครั้งแรกที่ศูนย์ราชการ ปีที่สองติดธุระก็เลยพลาดไปอย่างน่าเสียดาย ปีนี้ก็เกือบจะไม่ได้มาแล้วแต่โชคดีที่เปลี่ยนแผนกะทันหัน เลยได้มีโอกาสร่วมวิ่งในงานดี ๆ แห่งปีเช่นนี้

349 Running Club

เช้านั้นเมื่อฮั้วเดินทางไปถึงสะพานพระรามแปด ซึ่งเป็นสถานที่ปล่อยตัว ฮั้วก็ได้เจอกองทัพน้องหมาเต็มลาน ไม่น่าเชื่อว่าจะมีนักวิ่งที่มีหมาเยอะเช่นนี้ และส่วนใหญ่ก็ลงระยะ 3 กิโลเมตร ซึ่งเป็นประเภทแข่งขันวิ่งคู่สำหรับเจ้าของและน้องหมา ..ส่วนฮั้วกับเจ๊สซี่นะเหรอ เราลงระยะ 10 กิโลเมตรค่ะ คือสะพานพระรามแปดเนี่ย ไกลบ้านมาก ก็คงเหมือนหลาย ๆ คนที่ถ้าต้องเดินทางไปวิ่งไกล ๆ เราก็อยากลงระยะเต็มแม็กซ์

ฮั้วสอบถามไปทางชัตเตอร์รันนิ่งเรียบร้อยแล้วว่างานนี้ปิดถนน 100% จึงมั่นใจและแน่ใจว่าปลอดภัยสำหรับเจ๊สซี่ที่จะวิ่งคู่กัน ปกติแล้ว ฮั้วจะไม่พาเจ๊สซี่ น้องหมาชเนาเซอร์คู่ใจวิ่งงานถนนเลย เพราะไม่ได้ปิดถนนเนี่ยแหละค่ะ ขนาดคนยังต้องระวังตัว น้องหมาคงไม่ปลอดภัยแน่ ๆ

วิ่งไปถ่ายรูปไปชิล ๆ

เมื่อปล่อยตัวนักวิ่งระยะ 10 km พวกเรา ฮั้ว เฮียลิบ เจ๋อ และเจ๊สซี่ ก็ออกตัวจากแถวหลัง เพราะไม่อยากให้เจ๊สซี่ไปเกะกะพันแข้งขานักวิ่งคนอื่น ๆ ช่วงแรก ๆ ก่อนขึ้นสะพานฮั้วยังใส่สายจูงให้วิ่งไปด้วยกัน เพื่อจะได้ควบคุมได้ง่าย เมื่อขึ้นสะพานบรมราชฯแล้วถึงจะปลดสายจูงให้เธอวิ่งอย่างอิสระ

พวกเราวางแผนกันว่าจะวิ่ง ๆ เดิน ๆ เพราะมีเจ๊สซี่มาด้วย ต้องดูแลเค้าดี ๆ เพราะเค้าบอกเราไม่ได้ว่าเค้าเหนื่อย เค้าหิวน้ำ

ทางชัตเตอร์รันนิ่งนั้นจัดจุดน้ำให้ค่อนข้างบ่อย เฉลี่ยทุกสองกิโล และอากาศวันนั้นก็เป็นใจไม่ค่อยร้อน แดดไม่มี ทำให้วิ่งสบาย ๆ ไปเรื่อย ๆ ..ทุกครั้งที่วิ่งผ่านนักวิ่งคนอื่น ๆ ก็จะได้ยินเสียงหัวเราะ ได้เห็นรอยยิ้ม บางครั้งทำให้นักวิ่งนั้น ๆ เกิดแรงฮึดสู้ขึ้นอีกครั้ง

พวกเราวิ่งไปถ่ายรูปไป แป๊บ ๆ ก็ถึงจุดกลับตัว รับหนังยางรัดผม เจ๊สซี่ยังวิ่งตามหลังมาเรื่อย ๆ .. หลาย ๆ คนถามว่าฮั้วฝึกเจ๊สซี่ยังไงให้เค้าวิ่งตามแบบนี้ ฮั้วตอบไม่ถูกเหมือนกันค่ะ น่าจะเพราะตอนเด็ก ๆ ที่ฝึกวินัยให้กับเจ๊สซี่ ฮั้วจะใช้ขนมล่อและให้รางวัลเมื่อเค้าทำถูก ทำในสิ่งที่เราบอกให้เค้าทำ หรือถือขนมล่อตอนเดินสายจูง (แต่ปริมาณและความบ่อยของการให้ขนมจะลดลงเรื่อย ๆ นะคะ) เค้าก็เลยน่าจะติด เดินตาม และอีกอย่างคงอาจจะกลัวโดนทิ้งมั้งคะ

พกชามน้ำมาเอง

ทุกครั้งที่หยุดพักกินน้ำนั้น ฮั้วจะราดน้ำที่พื้นให้โดนขาของเจ๊สซี่เพื่อเป็นการคลายความร้อน น้องหมานั้นไม่มีต่อมเหงื่อเหมือนคนเรา เมื่อออกกำลังกาย เดินหรือวิ่ง เค้าจะแลบลิ้นอ้าปากออกมาเพื่อคลายความร้อน และการราดน้ำที่พื้นให้เค้าย่ำนั้นก็เป็นอีกวิธีที่ช่วยคลายร้อนได้เหมือนกันค่ะ

ตรงเส้นทางของระยะ 3 กิโลเมตรซึ่งเป็นระยะที่เจ้าของและน้องหมาลงวิ่งนั้น ทางผู้จัดงานได้จัดให้มีอ่างน้ำขนาดใหญ่เพื่อเป็นจุดให้น้ำของหมาด้วย ช่างรอบคอบซะจริง ๆ

อ่างน้ำน้องหมา

ช่วงขึ้นสะพานพระรามแปด เจ๊สซี่ก็เริ่มเดิน และเริ่มช้าลงเรื่อย ๆ ฮั้วก็นึกว่าเค้าเหนื่อย หมดแรง แต่ที่ไหนได้ พอกลับตัวที่จุดสุดท้ายเท่านั้นแหละ เธอก็เริ่มเลียบ ๆ เคียง ๆ ชิด ๆ ข้างทางเพื่อปล่อยระเบิด .. อ๊ะ ๆ ๆ แต่เราไม่ได้ทิ้งบอมบ์แล้ววิ่งหนีไปนะคะ ฮั้วมีถุงเก็บระเบิดติดตัวตลอดเวลาที่พาเจ๊สซี่ไปนอกบ้านค่ะ

ภาพงาม ๆ โดย Shutter Running

หลังจากเก็บระเบิดและฉีดน้ำให้หายเลอะแล้ว เราก็มุ่งหน้าสู่เส้นชัย ฮั้วก็จับเจ๊สซี่คล้องสายจูงเหมือนเดิม .. แล้วเราก็วิ่งเข้าเส้นชัยพร้อมกันสามคนกับน้องหมาหนึ่งตัว ได้รับเหรียญแสนงาม ความสนุก และปลอดภัยตลอดเส้นทาง

ขอบคุณสปอนเซอร์ที่ทำให้เกิดรายการวิ่งดี ๆ เช่นนี้ ขอบคุณผู้จัดงาน Shutter Running ที่จัดงานได้รอบคอบ ประทับใจ และที่สำคัญปลอดภัยทั้งนักวิ่งและน้องหมา ..งานนี้ดีมากเลยค่ะ คนไม่ล้นหลามจนเกินไป มีที่ให้วิ่งสบาย ๆ ไม่ต้องชนไหล่กัน น้ำดื่มก็เย็นและมีเหลือเฟือ ถังขยะทิ้งแก้วก็ใหญ่ยักษ์ซะจนไม่น่าจะทิ้งพลาด ปิดการจราจร 100% วิ่งเล่นบนสะพานได้เลย แถมพอเข้าเส้นชัยมาก็มีกล่องขนมและน้ำดื่มให้เรียบร้อย ไม่เลอะเทอะ ..เสียอย่างเดียวไม่มีขนมให้น้องหมาเลย 🙁

เจอกันใหม่ปีหน้านะคะ

งานนี้เพื่อเธอ

ป.ล. อยากให้เพิ่มบูธขนมและอาหารแก่น้องหมาด้วย เข้าเส้นชัยมาไม่มีอาหารให้น้องหมาเลยค่ะ

About Hua Runner-Blogger (106 Articles)
นักวิ่ง นักไตร .. รักการเดินทางสายสุขภาพ เริ่มจากการวิ่ง พัฒนาไปไตรกีฬา ต่อไป ใครจะรู้

Leave a comment

Your email address will not be published.


*