Naval Academy Triathlon 2016 (Duathlon)

sdr

วันแข่ง 21 สิงหาคม 2559

งานนี้อยากลงไตรระยะ OD แต่โดนเบรกโดยโค้ชเพราะต้องขาดการซ้อมยาวในสัปดาห์ที่ก็เริ่มจะใกล้วันแข่งนัดสำคัญ Challenge Vietnam (แข่งกันยายน) .. เค้าบอกถ้าลงก็ให้ลงทวิ หรือไม่ต้องลงเลย .. คิดสะระตะ (ไม่ได้ชอบทวิเท่าไหร่ เพราะประสบการณ์ครั้งแรกก็ไม่ค่อยดี รีวิวเดิม Hua Hin Triathlon 2014) แต่ไปป้ายยาคนอื่นไว้เยอะ ถ้าตัวเองไม่ลง จะโดนประนามเอา

ยิ่งใกล้วันก็ยิ่งตื่นเต้น เฮ้ย ไม่ได้ซ้อมบริค เฮ้ย ทำทรานซิชั่นยังไงอะ เฮ้ย แผนซ้อมคืออะไร ..พอถามโค้ช ก็ตอบกลับมาว่า เธอไปซ้อมยาว ไม่ต้องอัด ไม่ต้องใส่ .. ฮั้วถามกลับ “อยู่ในบรรยากาศการแข่ง มันจะทำได้เหรอ” ..โค้ชเลยกำหนดอัตราการเต้นของหัวใจมาให้เลย ว่าวิ่งครั้งแรก 150 bpm จักรยาน 150 bpm และวิ่งรอบสอง 160 bpm

เช้าวันแข่ง เอาของทุกอย่างมาวาง ..เฮ้ยของน้อยจัง เอารองเท้าจักรยานติดบนจักรยาน ก็จะเหลือแต่หมวกวิ่งใบเดียว .. เอาน้ำเติมใส่กระติกแอโร่วเต็มพิกัด เสียบเจลไว้หนึ่งซอง เอาไว้กินบนจักรยาน .. ทาครีมกันแดด เข้าห้องน้ำ แล้วก็ไปวิ่งวอร์มอัพ

ปล่อยตัว 6.15 น. ตรงเป๊ง .. ฮั้ววิ่งออกไปโดยเปิดแต่หน้าจอ heart rate คุมไว้ที่ 150 bpm ใครจะวิ่งแซงยังไม่สน ระยะทางอีกยาวไกล .. ระหว่างวิ่งมีปวดช่วงสะโพกขวาหน่อย ๆ แต่ทนได้ .. พอกิโล 4 นิด ๆ ก็กินเจลไปหนึ่งซอง .. วิ่งเข้า T1 ด้วยเวลา 31 นาที เป็นอันดับ 4 ของผู้หญิง

เข้า T1 ก็ใจเย็น ๆ มาเสียตรงขึ้นจักรยาน เพราะรองเท้าจักรยานติดกับผ้าของถุงเท้า (เพราะไปวิ่งแบบใส่ถุงเท้ามา ต่างจากการเล่นไตรที่ขึ้นมาจากว่ายน้ำจะวิ่งมาแบบเท้าเปล่า) เสียจังหวะ เกือบล้ม เกือบโดนชน

พอเลี้ยวขวาเข้าสุขุมวิทก็ไม่กล้าเร่ง ถนนปุปะเต็มไปหมด จนเห็นมินเมย์แซงปรู๊ดผ่านไป เลยเผลอกดตาม .. สุดท้ายแซงเรียบ ก็เลยไปตามจังหวะตัวเอง

การปั่นครั้งนี้ เห็นความแตกต่างของแรงอย่างเห็นได้ชัด ปั่นสบายขึ้น ขาสมูธขึ้น ลมจะแรงแค่ไหนก็แค่ปรับเกียร์ลงแต่เพิ่ม cadence เอา ..ช่วงปั่นก็ยังไม่ดูความเร็ว คุมหัวใจ .. มีเกินกำหนดไปเหมือนกัน แต่ดูแล้วไม่ได้เหนื่อยอะไรมาก

ระหว่างปั่นก็จิบน้ำตลอดเพราะแดดร้อนมาก ช่วงขาไปลมส่งดีแต่ขากลับลมตึง ระหว่างปั่นก็ทักทายเพื่อนพ้องน้องพี่ กินเจลเติมอีกซองที่กิโล 30 .. ตอนปั่นก็ถามใจตัวเองตลอด แรงยังมี ยังกดได้ จะยังไง แต่บทเรียนคราวชะอำไตรก็ย้ำเตือนว่า ยังเหลือการวิ่งอีกหนึ่ง เอ็งกดตอนนี้เอ็งไม่รอดแน่ ใจเย็น ๆ มาซ้อมยาวนะจ๊ะ ทำตามแผนที่วางไว้

ช่วงนี้เริ่มเจ็บก้นต้องคอยขยับบ่อย ๆ ปั่นผ่านสี่แยกที่ต้องก้มหน้าก้มตางุด ๆ เกรงใจชาวบ้านที่รถติดอยู่ รู้ตัวว่าเข้ามาที่หนึ่งของทวิ เพราะราวจักรยานไม่มีใครแขวนเลย .. คราวนี้ไม่ได้ถอดรองเท้าบนจักรยาน เพราะกลัวเซเหมือนขาไป เลยวิ่งเข้าทรานซิชั่นแบบใส่รองเท้าด้วย วิ่งยากมาก ทำให้ใช้เวลาใน T2 เยอะหน่อย มัวแต่งง ๆ เพราะผิดขั้นตอนไปจากเดิม

เมื่อออกวิ่งก็แวะจิบน้ำก่อน คุมหัวใจตามแผนแต่สูงเกินกำหนดไปนิดหน่อย เอาน่ะ ค่อย ๆ คุมไป ..

เหนื่อยไหม มันก็เหนื่อยแหละ ก็วิ่งและปั่นมาก่อนแล้วนิ แต่ก็พยายามโฟกัสไปที่ท่าวิ่งบ้าง คนข้างหน้าบ้าง .. หลายครั้งเจอคนวิ่งแบบห่อเหี่ยวอยู่ข้างหน้าก็พาลจะหมดแรงเอาเหมือนกัน เติมเจลครึ่งซองที่กิโล 2 กว่า ๆ (เหตุที่กินครึ่งซองเพราะกลัวจุก) .. เห็นนุ่นตามหลังมา กะแล้วน่าจะห่างประมาณ 600-700 เมตร ใจนึงก็ร้อนอยากเดิน แต่อีกใจก็กลัวโดนแซง เลยคุม cadence วิ่งไปเรื่อย ๆ .. และไปกินอีกครึ่งที่กิโล 4

วิ่ง ๆ ไปก็นึกถึงโค้ช .. เออเน๊อะ วางแผนให้คุมหัวใจแบบนี้ ทำให้เหลือแรงมาวิ่งได้แบบไม่แย่เท่าไหร่  .. คิด ๆ ไปก็ครบหนึ่งรอบ เหลืออีกหนึ่งรอบเท่านั้น

แดดวันนี้ร้อนมาก พยายามวิ่งหาร่มจนต้องไปวิ่งด้านที่อยู่ใต้ BTS จนโดนคนสวนมาชนอย่างแรง ไหล่แทบจะหลุด นางมารในใจคิดว่า “เฮ้ย โอกาสอันดีที่จะหยุดวิ่ง เจ็บแบบนี้จะวิ่งทำไม” แต่นางฟ้าก็บอกว่า “เฮ้ย หล่อนไม่วิ่งวันนี้ หล่อนจะพลาดวิ่งยาวนะ และถ้าหล่อนจะหยุดตอนนี้สิ่งที่ทำมาทั้งหมดจะสูญเปล่านะ” .. อืม เชื่อนางฟ้าดีกว่า

รอบสุดท้ายผ่านไปรวดเร็ว หันไปดูคนที่สวนมา ..อ้าว ตำแหน่งเปลี่ยน น้องนุ่นหายไปไหนแล้ว ..ยิ่งเห็นคนตามยิ่งเกิดแรงฮึด แต่ก็ไม่เร่งอยู่ดี แต่ก็ไม่หยุดละกัน .. รักษาระยะห่างไว้ ไม่จำเป็นต้องเร่ง ทำให้ดีที่สุดตามแผนที่วางมา ไม่จำเป็นต้องเปลืองตัวอัดให้ร่างถูกใช้หนัก

วิ่งเข้าเส้นชัยมา .. เย้ จบแล้ว (น่าจะมีรูปสวย ๆ บ้างล่ะน่า) ..

สิ่งที่ต้องการด่วน ๆ คืออะไรหวาน ๆ ปกติไม่ค่อยชอบกินสปอนเซอร์ แต่นี่กินไปสองกระป๋อง กับน้ำอีกหนึ่งขวด ผลไม้ทั้งฝรั่งและแก้วมังกร แต่กินข้าวไม่ลง .. และยืนรอถ้วยนานมาก ยืนรอแบบไม่แน่ใจว่าจะได้อันดับที่เท่าไหร่ เพราะไม่ประกาศติดบอร์ด แถมไม่มีใครให้คำตอบได้แน่ชัด เลยต้องรอไปเรื่อย ๆ เพราะมั่นใจว่าติดถ้วยแน่

สุดท้ายได้ที่ 1 ของรุ่นอายุ 30-39 และพอเช็คอีกทีคือ overall female (เสียดายไม่มีถ้วย overall ให้ทวิกีฬา) ..

งานนี้ได้เรียนรู้ว่าทวิที่ว่ายาก แต่จะง่ายขึ้นได้ถ้าวางแผนมาดี ๆ ทั้งเรื่องแรงและพลังงาน ต้องยกความดีความชอบให้โค้ช

ขอบคุณ 349 Running Team ที่มาแชร์ประสบการณ์ดี ๆ ร่วมกันในงานนี้นะจ๊ะ

 
About Hua Runner-Blogger (106 Articles)
นักวิ่ง นักไตร .. รักการเดินทางสายสุขภาพ เริ่มจากการวิ่ง พัฒนาไปไตรกีฬา ต่อไป ใครจะรู้

Leave a comment

Your email address will not be published.


*