Powerman Duathlon Thailand 2017

วันแข่ง : 22 มกราคม 2560

Powerman เป็นงานทวิกีฬาระดับโลก ที่มีการเก็บคะแนน มีการจัดอันดับนักกีฬา มีการแข่งขันทั่วโลก มีระดับ Asia Championship และ World Championship .. แต่งานครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่จัดในประเทศไทย ที่นครนายก

ในงานที่จัดในไทยนั้นมี 2 ระยะด้วยกัน และผู้แข่งขันสามารถลงแข่งเดี่ยวหรือทีมแบบ 2 คน หรือ 3 คนก็ได้

  1. Short Distance ซึ่งเป็นการแข่งด้วยการวิ่ง 5 กิโลเมตร ปั่น 30 กิโลเมตร และวิ่ง 5 กิโลเมตร
  2. Classic Distance ซึ่งเป็นการแข่งด้วยการวิ่ง 10 กิโลเมตร ปั่น 60 กิโลเมตร และวิ่ง 10 กิโลเมตร

ฮั้วสมัครระยะ Classic แบบทีม 2 คน โดยชักชวนเพื่อนในทีม 349 Running มาเป็นตัวปั่นให้ (ความตั้งใจคือ หางานแข่งเพื่อซ้อมวิ่งยาว) แต่ก่อนแข่งแค่หนึ่งสัปดาห์เพื่อนคนนั้นก็ติดงานเลยทำให้มาลงปั่นให้ไม่ได้ ฮั้วเลยต้องหาตัวแทนมาปั่นอย่างเร่งด่วน ซึ่งสุดท้ายก็ได้พาร์ทเนอร์เจ้าเก่าจากงาน กระบี่แอดเวนเจอร์ ที่ยอมมาเป็นตัวปั่นให้

ก่อนวันแข่งไม่กี่วัน ผู้จัดประกาศรายชื่อผู้แข่งขันทั้งแบบเดี่ยวและทีม ซึ่งปรากฏว่าระยะ Classic นั้นมีกันอยู่ 5 ทีม ซึ่งก็คุ้นหน้าคุ้นตากันทั้งนั้น #200 ฮั้ว+Trent / #201 ทีม OV ไม่รู้จักแต่มีนักวิ่งสองคน / #202 ทีมพี่โจขาแรงกับเพื่อน ๆ / #203 ทีมหอย กิ๊บกับไม้ / #204 ทีมอุ๊บอิ๊บกับสุทัศน์

พอเห็นว่ามี 5 ทีม เลยคิดว่าน่าจะมีลุ้นถ้วย (อันดับใดก็ตามแต่) เลยแว๊บเข้าไปเช็คเว็บไซท์ของงาน เฮ้ย.. ที่หนึ่ง ได้รางวัล 6,000 บาทเลยเชียว .. แต่ผู้จัดไม่ได้มีจัดแยกทีมชาย ทีมหญิง ทีมผสม แถมไม่มีแยกประเภทว่าเป็นทีมแบบสองคน หรือสามคนอีก

เอ่อ.. ทีมฮั้ววิ่งคนเดียวจะสู้ทีมนักวิ่งสองคนไหวไหม แถมช่วงนี้ฮั้วก็ขี้เกียจซ้อมวิ่ง ขาดซ้อมมานานกว่า 2 เดือน แล้วนี่ต้องวิ่งรวมทั้งหมด 20 km .. จึงรีบส่งข้อความหาโค้ชทันที โค้ชแนะว่าวิ่งรอบแรกให้คุมหัวใจไม่ให้เกิน 155 bpm วิ่งรอบสองตามใจเธอ!!!

คืนก่อนแข่ง เตรียมของที่จะใช้ ทุกอย่างเตรียมมาอย่างละสอง เอาเสื้อไตรกับเสื้อปั่นมา (เพราะไม่รู้แดดจะแรงแค่ไหน) เอารองเท้ามาสองคู่ (เพราะไม่รู้ถนนเป็นอย่างไร) ถุงเท้าสองคู่ (เผื่อคู่แรกเปียกแฉะ) แว่นกันแดดอีกสอง เจล เพลง หมวก อาหารระหว่างรอวิ่งรอบสอง .. พร้อม!!!

แต่สิ่งที่ไม่พร้อมคือร่างกาย ดันนอนไม่หลับ ไม่รู้จะตื่นเต้นอะไรนักหนา .. พลิกไปพลิกมา กว่าได้หลับ ก็น่าจะนอนไปได้แค่ 2 ชั่วโมง โชคดีที่ตั้งปลุกไว้ที่นาฬิกา Garmin และโทรศัพท์ เพราะปลุกครั้งแรกที่นาฬิกาแล้วดันไม่ตื่น!!! ไม่งั้นงานนี้มี DNS (Did Not Start) แน่นอน

กำหนดการเดิมต้องปล่อยตัว 6 โมง แต่วันแข่งลมแรงมาก ๆ ผู้จัดจึงประกาศเลื่อนปล่อยตัวไป 6.30 น. ก่อนแข่งฮั้วก็เลยวอร์มอัพร่างกายนิดหน่อย .. ก่อนออกตัว โค้ชบอกอย่าลืมคุมหัวใจอย่างที่บอกนะ

ปล่อยตัว 6.30 น. กับคอร์สวิ่ง 10 กิโลเมตร แบ่งเป็น 2 ลูป ๆ ละ 5 กิโลเมตร.. ฮั้วออกวิ่งไปตามฝูงชนด้านหน้า อากาศเย็นสบาย ไม่ได้ดูเพซเลย พยายามคุมแต่หัวใจ พอจะรู้ว่าวันนี้น่าจะคุมยาก เพราะนอนไม่พอ ..

พอเข้าช่วงกิโล 2.5 วิ่งขึ้นเนินชันสั้น ๆ หัวใจพุ่งปรู๊ดไป 163 หายใจหอบแรงมาก!! เลยต้องผ่อนลงเพื่อดึงหัวใจลงมา เข้ากิโล 3.5 เป็นทางดิน วิ่งไปก็ลื่นไป นึกในใจ newton ไม่เหมาะกับวิ่งถนนดินอย่างแรง ..วิ่งวนครบรอบ วิ่งผ่านหน้าโค้ช เลยตะโกนบอกว่าตอนนี้หัวใจอยู่ที่ 160 bpm นะ

พอลูปสองคนเริ่มน้อย เพราะไม่มีระยะ short มาวิ่งด้วยแล้ว ยังคงพยายามรักษาหัวใจอยู่ วิ่งขึ้นเนินอีกครั้ง หัวใจแตะ 173 เช็ด!!!! ไม่ใช่ละ ดึงลง ๆ ๆ ๆ .. พอเข้าช่วงทางตรงเข้า transition เลยลืมตัว sprint เข้ามาที่จุดจอดจักรยาน .. แตะมือกับพาร์ทเนอร์แล้วจึงกดหยุดนาฬิกา .. โห ระยะเกินไปมากเลย เกือบ 11 km หัวใจหลุดไปเฉลี่ย 159 bpm เก็บมาได้ 1.01 ชั่วโมง (รวม T1)

ทีมสองที่ตามออกไปปั่น คือทีมหอย (ไม้) .. ทีมสาม คือ สุทัศน์ .. ทีมสี่ OV .. ทีมพี่โจ ออกหลังสุด (เวลาห่างกับทีมฮั้ว 20 นาที) .. สิ่งแรกที่ทำหลังจากเข้า transition คือ “กิน” .. กินเติมก่อนเลย ทั้งกล้วย ทั้งขนมปัง ทั้งเจล เกลือแร่ น้ำ

พอเจอหน้าโค้ช ..โค้ชบอกมาลองทำอะไรสนุก ๆ เถอะ รอบสองขอให้ลองทำ negative split .. เอิ่ม พยักหน้าหงึก ๆ ลองดู ๆ แต่ก็แอบกังวลใจว่าจะทำได้ไหม

ในช่วงปั่น จะเป็นการปั่น 2 ลูป ๆ ละ 30 km .. Trent ออกไปตอน 7.40 น. ตามที่เคยปั่นด้วยกันที่ Sky Lane คาดว่าน่าจะใช้เวลา 50 นาทีต่อลูป (เค้าแอบบ่นว่าเส้นเรียบ ๆ ทางตรง ๆ แบบนี้ เข้าทางรถไตรเลย .. แต่เค้าใช้หมอบ) เลยเริ่มไปยืนรอช่วงจุดกลับตัว

ได้ยินข่าวว่าเส้นปั่นลมแรงมาก ๆ ตอนช่วงขากลับเข้า transition ลมยังกะพายุ .. หลังจาก Trent กลับตัว ที่สองคือสุทัศน์ ตามด้วยไม้ และพี่โจ .. พี่โจซึ่งเป็นขาแรงจักรยานอยู่แล้ว กลับตัวได้แรงมาก รู้เลยว่าเก็บเรียบทุกคนแน่นอน

หลังจาก Trent กลับตัว ฮั้วก็เลยกินอาหารอีกนิดหน่อย แล้วก็เริ่มวอร์มร่างกายรอด้านนอก transition .. พอเห็นเค้าปั่นเข้ามา เลยรีบวิ่งเข้าไปรอที่จุดจอดจักรยานเพื่อแตะมือเปลี่ยนตัว เค้าปั่นระยะ 60 km เข้ามาคนแรกที่เวลา 1.45 ชั่วโมง (AV33.5) .. หลังจากนั้นฮั้วก็พุ่งตัวออกจาก transition เข้าสู่การวิ่ง leg ที่สอง

แต่ช่วงการวิ่งรอบสองนี้ มาพร้อมแสงแดดที่เจิดจ้ามาก โชคดีที่ฮั้วเปลี่ยนจากเสื้อแขนกุดเป็นเสื้อปั่น (เพราะกลัวแขนไหม้) คิดในใจจะวิ่งยังไงดีให้เป็น negative ตามโค้ชสั่ง .. จะลองคุมเพซ 6 ซักลูปแรกก่อนดีไหม แล้วเหลือเท่าไหร่ค่อยว่ากันลูปสอง แต่พอวิ่งไปได้ซักพัก Trent วิ่งตามมาชวนคุยตลอดทาง หัวจงหัวใจเตลิดเปิดเปิง วิ่งไปคุยไปนี่มันเหนื่อยนะเฟ้ย!!

เจอช่วงขึ้นเนิน ก็บอกว่าให้สปริ้นท์ขึ้นไปสิ  .. นึกในใจ เอ็งจะวิ่งไปไหนก็ไปเลย ปล่อยข้าเถอะ ไม่ต้องมาเร่ง!!! ไม่ว่าจะชวนคุยเท่าไหร่ ฮั้วก็เงียบ (เพราะเหนื่อยจะแย่แล้ว) เค้าก็เลยยอมแพ้ วิ่งหนีหายไป แต่หันมาย้ำเตือนว่า “งานนี้ห้าม DNF นะ” .. เออ!!!

นรกของการวิ่งรอบสองเริ่มมาเยือน เพราะแดดแรงมาก ขาเริ่มหนัก หายใจเริ่มไม่ทัน แต่พยายามวิ่งตามคนข้างหน้า รู้ตัวอีกที pace 5.33 แล้วก็เจอเนิน .. โอ้ย เดินขึ้นละกัน ไม่ไหวแล้ว หายใจหอบหนัก รีบเอาน้ำราดตัวลดความร้อน ..

ช่วงสามกิโลหลังก็กลายเป็นวิ่งสลับเดิน ต่อรองกับตัวเองตลอดทาง สุดต้นไม้ต้นโน้นแล้ววิ่งนะ สุดถนนแล้ววิ่งนะ .. น่าจะเป็นหนึ่งในการแข่งที่ทรมานมาก ๆ งานหนึ่งเลยเชียว

ช่วง 500 เมตรก่อนถึงเส้นชัย .. Trent มายืนรอเพื่อลากเข้าเส้นชัย วิ่งเข้าเส้นชัยเป็นทีมแรกของระยะ Classic แต่ไม่เจอช่างกล้องเลยซักคน (เศร้า) .. จบการแข่ง วิ่งระยะเกือบ 11 km หลัง ด้วยเวลา 1.04 ชั่วโมง (รวม T2)

สรุปอันดับ ที่หนึ่ง #200 ฮั้ว+Trent (เวลารวม 3.50 ชั่วโมง) / ที่สอง #202 ทีมพี่โจขาแรงกับเพื่อน ๆ .. แรงมาก ปั่นแซงทุกทีมเข้ามาเป็นที่สอง (เวลารวม 4.01 ชั่วโมง) / ที่สาม #203 ทีมหอย กิ๊บกับไม้ (เวลารวม 4.26 ชั่วโมง)

จากการได้ที่หนึ่งทำให้ทีมเราได้ slot ไปแข่งงาน Powerman Asia Championships ที่ปุตราจายา มาเลเซียในเดือนมีนาคม 2560 นี้ .. เย้!!!!

สรุปตัวงาน

  • transition ค่อนข้างแปลกไปกว่างานไตรปกติ ที่ตั้งจักรยานเป็นแบบขาตั้งจักรยานแบบปกติ
  • ในงาน expo ไม่ค่อยมีของขายเลย
  • ระบบการรับบิบทำได้ดี มีคนไทยมาช่วยด้วย
  • ปิดการจราจร 100% ถนนทางเรียบมาก สายปั่นน่าจะอัดกันมันไปเลย .. ทางวิ่งก็เรียกว่าเกือบ 100% วิ่งสนุกได้ครบทั้งถนนและเทรล
  • ส่วนของวิ่งนั้น น้ำ เกลือแร่ แตงโม มีให้เพียบ น้ำเย็นด้วย แต่ไม่เห็นมีฟองน้ำแจก
  • พื้นที่จัดงานร้อนไปหน่อย ในทรานซิชั่นไม่มีเต๊นท์ให้ทีมรอพักเลย ทำให้ทุกคนต้องออกจากทรานซิชั่นมาหาร่มไม้กันด้านนอก
  • อาหารหลังแข่งดีงามมาก อร่อย มีให้เลือกหลายอย่าง คุ้มค่าสุด ๆ
  • ควรจะแยกว่าทีมสองคน ทีมสามคน ทีมหญิง ทีมผสม ทีมชาย จะได้แข่งแบบแฟร์มากกว่านี้

งานนี้จะจัดปีละครั้งที่นครนายกไปอีกสองปี (ถึงปี 2562) งานนี้เหมาะกับผู้ที่ยังไม่อยากไปไตร หรือถนัดเพียงด้านใดด้านหนึ่งแล้วหาเพื่อน ๆ มาลงแข่งร่วมกัน ปีหน้าห้ามพลาดนะคะ

ขอบคุณ Trent ที่มาช่วยปั่นและมาช่วยลากตอนวิ่ง (ถึงแม้จะโหดไปหน่อยก็เหอะ)

ขอโทษโค้ชกระสุนที่ไม่สามารถทำ negative อย่างที่อยากให้ทำ จะตั้งใจซ้อมและทำให้ดีขึ้นคราวหน้าน๊า…

About Hua Runner-Blogger (107 Articles)
นักวิ่ง นักไตร .. รักการเดินทางสายสุขภาพ เริ่มจากการวิ่ง พัฒนาไปไตรกีฬา ต่อไป ใครจะรู้

Leave a comment

Your email address will not be published.


*