Race Report : Bangsaen Triathlon 2017 – Master Distance

วันแข่ง 19 กุมภาพันธ์ 2560

งานนี้เกิดขึ้นเพราะการท้าทายกับเพื่อนเนื่องจากฮั้วแข่งไม่จบที่งานสัตหีบไตร ในเดือนธันวา (แบบทวิกีฬา) ซึ่งก็ตรงกับใจเพราะยังไม่เคยลงแข่งที่บางแสนเลย และระยะ Master ที่เป็นระยะใหม่ในปีนี้ (ว่าย 1.5 km ปั่น 80 km วิ่ง 15 km) ก็เหมาะกับการซ้อมยาวเพื่อไปแข่งระยะ 70.3 ในสนามถัดไป

สนามนี้ได้ยินมาว่าปิดถนนดี เส้นทางปั่นดี ฮั้วก็เลยไม่ได้ไปเช็คเส้นทาง ได้แต่คุยกับเพื่อนที่มาแข่ง sprint ในวันก่อนหน้าว่าสภาพการจัดงานเป็นอย่างไร หลังจากเอาจักรยานเข้าฝากที่ Transition ก็จัดของเตรียมตัวเข้านอนตามปกติ

เตรียมตัวก่อนแข่ง

คืนก่อนแข่งตื่นเต้นมาก เพราะไม่ได้ลงไตรฯ มาตั้งแต่กันยาปีที่แล้ว (2559) มากจนถึงขั้นนอนไม่หลับ กลัวไปหมด กลัวว่ายน้ำไม่ได้ กลัวแพนิคในน้ำ กลัวขึ้นจักรยานแล้วล้ม กลัวแป๊กตอนวิ่ง (เหมือนตอนสัตหีบ) สมองตื่นจนเกือบตีหนึ่งแล้วก็ผลอยหลับไปเอง

เช้ามืดวันแข่งฮั้วก็กินขนมปังไปหนึ่งก้อนตามปกติ เอาของมาวางที่ทรานซิชั่น ออกไปเจอพี่ ๆ น้อง ๆ ก่อนลงว่ายน้ำ โค้ชย้ำว่าไม่ต้องกังวล เรามาซ้อม ค่อย ๆ ว่าย คุมสโตรกไป .. หลังจากนั้นก็ลงไปว่ายวอร์มเพราะยังไม่ได้แตะทะเลเลย วอร์มดริลแขนไป 10 นาที ขึ้นมาก็กินเจลไปหนึ่งซอง

ว่ายน้ำ 1.5 km

พอผู้จัดเรียกระยะ master ให้เข้าคิว ความตื่นเต้นก็ยิ่งทวีคูณ เพราะเค้าปล่อยหมวกแดงกับหมวกดำพร้อมกัน (เป็นกลุ่มที่ใหญ่มาก) .. หันไปรอบตัวมีแต่ผู้ชาย จะฝ่าด่านออกไปอย่างไร .. โดนเตะแน่ ๆ

เดินลงหาด ฝ่าฝูงชนลงน้ำ มาครบเลยครับ ตีนกบ มาทั้งแขน มาทั้งเตะ เตะจนแว่นหลุด ในใจแพนิคอยากจะว่ายกบมาก ๆ แต่ก็เกรงใจคนว่ายตามมา เลยยังคงพยายามว่ายฟรีง่อย ๆ ของตัวเองไป รู้เลยว่าท่าว่ายสะเปะสะปะมาก ๆ แต่ในใจพยายามคุมสติตัวเองให้อยู่ คิดว่าเดี๋ยวเค้าก็ไปกันหมด เราค่อย ๆ ไปของเรา แขนอยู่ไหน ขาเตะยังไง rotate ตัวยังไง พยายามคิดเรื่องอื่น ๆ มาแทนอาการกลัวของตัวเอง มองหาพื้นที่ที่จะว่ายได้สบาย ๆ แต่กว่าจะหลุดจากฝูงชนได้ก็เข้าช่วงโค้งที่สามของรอบแรก

Swim Course

พอมีพื้นที่ ก็เริ่มจะว่ายได้สบายขึ้น หายใจตามสโตรก คุมท่าอย่างเดียว ไม่คิดอะไรมาก เงยหน้ามาดูทุ่นทุก 6 สโตรก รู้สึกว่าว่ายค่อนข้างตรงดี เลยเริ่มสบายใจ .. ช่วงนี้เริ่มมีหมวกเหลือง (ระยะ standard) มาแซงบ้าง จบไปหนึ่งรอบ เย้!! อีกรอบเดียวเว้ยเฮ้ย

รอบสองว่ายสบายขึ้น คนเริ่มน้อย สิ่งที่พยายามทำคือ ว่ายแบบใจเย็น ๆ ไม่ได้เร่ง คุมหายใจ คุมแขน ดูทุ่น อย่าเบี้ยวเป็นพอ เดี๋ยวก็เข้าใกล้ฝั่งเอง .. แว่น TYR อันนี้ใช้มาเกือบจะสองปีละ ว่ายไปนาน ๆ แล้วฝ้าเริ่มขึ้น แถมเพิ่งเห็น (ก่อนแข่ง) ว่าด้านในเป็นรอย ทำให้มองทุ่นยากมาก ยิ่งพอเป็นทางตรง ไม่มีทุ่นสี ๆ ยิ่งมองไม่เห็น ช่วงหลัง ๆ เลยเป็นการว่ายแบบเดาว่าปลายทางอยู่ตรงไหน คิดว่ามีเบี้ยวแน่นอน แต่พยายามตามฝูงชนไป

ขึ้นฝั่ง มองนาฬิกา 38 นาที ระยะ 1.65 km … เฮ้ย รีบกด lap ระหว่างวิ่งก็ถอดหมวก ถอดแว่น เพื่อไปที่ทรานซิชั่น (ซึ่งไกลมากตามสไตล์ Thailand Tri League)

สบายแล้ว

ชุดไตรแบบมีแขนนี่สอยมาใหม่ ณ วันรับบิบ (วันเสาร์) เพราะกลัวว่าช่วงไหล่จะไหม้ ทั้ง ๆ ที่ในใจก็แย้งว่าไม่ควรใส่อะไรใหม่วันแข่ง แต่ก็ลองเสี่ยงดู เพราะไม่เคยมีปัญหากับชุด zoot เลย แต่ก็ทา For Her รอบแขน รอบขาเผื่อด้วยนะ

ปั่น 80 km

โค้ชตะโกนมาว่า “ว่ายดีแล้ว” ระหว่างวิ่งผ่านไปเข้าทรานซิชั่น

ช่วงหลัง ๆ ไม่ค่อยได้ซ้อมสเต็ปเข้าทรานซิชั่น เลยติดขัดบ้างเล็กน้อย คราวนี้เอาเจลสามซองเสียบไว้ที่ขวดตอร์ปิโด และกินเติมก่อนเอาจักรยานออกหนึ่งซอง เข็นจักรยานวิ่งออกไป

หลังจาก mount จักรยาน นึกขึ้นได้ ลืมกด lap ลืมเอานาฬิกาติดจักรยาน .. ดีที่ช่วงนั้นเป็นทางตรงเลยงึก ๆ งัก ๆ ถอดนาฬิกา (ซึ่งฮั้วใช้แบบ quick release) ติดกับจักรยาน ใส่รองเท้า ย้ายเจลจากตอร์ปิโดมาใส่กระเป๋าหลังของชุดไตร เพราะกลัวเจลหล่นระหว่างปั่น .. กว่าจะเข้าที่ได้ปั่นก็ช้าไปกว่า 5 นาที

ช่วงออกจากทรานซิชั่น

วันนี้ตั้งใจจะมาคุมหัวใจไม่ให้เกิน 150 bpm ใครจะเร็วจะช้าเราไม่สน เราคุมของเราไป .. สภาพสนามค่อนข้างดี ปิดเลนขวาของถนนหลักให้ หลุมบ่อเลยไม่ค่อยมี

ช่วงขาออกไปมีลมสวน แต่ก็ไม่รู้ว่าปั่นเท่าไหร่ คุมหัวใจกับรอบขาไปเรื่อย ๆ เจอสะพานไปทั้งหมด 3 สะพานที่ถนนข้าวหลาม

ช่วงทางแยกระหว่าง master กับ standard ค่อนข้างสับสนเพราะตรงนั้นไม่มีป้ายทางแยกติดเลย มีแต่เจ้าหน้าที่ตะโกนบอกว่า master ไปทางไหน และถ้าเป็น standard ให้กลับตัว

ปั่นเลียบถนนมอเตอร์เวย์ไปเรื่อย ๆ ก็เริ่มเห็นกลุ่มหน้าสวนกลับมา (ถนนช่วงนี้ค่อนข้างแย่ ทั้งหลุม ทั้งปะ สะเทือนก้นยิ่งนัก)

Bike Course

ช่วงเข้าอ่างเก็บน้ำบางพระ ซึ่งเป็นทางสองเลนสวนกัน ถนนทำค่อนข้างดี แต่ส่วนตัวแอบเซ็ง เพราะเป็นทางแคบ จึงมีหลายคนดราฟท์กัน มาแบบติด ๆ กันเลย ทั้งไตร ทั้งหมอบ .. บางคนไม่แซงให้ขาด ก็คาปิดทั้งเลนไปเลย คนจะแซงก็ต้องออกขวาไปเลนที่ใช้สวนมา อันตรายมาก

มาแชลก็ได้แต่ขี่มอเตอร์ไซค์ข้าง ๆ ไม่สั่งแยก ไม่เตือน .. หลายครั้งที่ฮั้วพยายามแซงทั้งกลุ่ม แต่แซงบ่อยหัวใจก็หลุด ใช้แรงเปลืองโดยเปล่าประโยชน์ เพราะมาแบบกลุ่ม ยังไงก็โดนแซงกลับอยู่ดี สุดท้ายเลยต้องยอมช้าให้เค้าปั่นไปด้านหน้าให้หมด เราจะได้ปั่นคุมของเราไป

ปั่นไปซักพัก ทำไมไม่ขึ้นสันเขื่อนซักที (ถ้าใครเคยปั่นบางพระ จะมีช่วงสันเขื่อนอันใหญ่อันนึง ซึ่งฮั้วก็เก็บแรงไว้เพื่อเจออันนี้แหละ ตอนแรกเข้าใจว่าต้องขึ้นสองรอบ) แอบงงเส้นทางเล็กน้อยเพราะตามคอร์สที่ประกาศไม่ใช่แบบนี้ ข้อเสียของการไม่ฟังบรีฟ 🙁

สุดท้ายก็วนเข้าช่วงขึ้นเขื่อนแต่ไม่ได้เลี้ยวไปขึ้นด้านที่ชัน คอร์สให้เลี้ยวซ้ายไปขึ้นอันเตี้ยแทน (ไม่สนุกเลย) เอ๊า .. ไต่แป๊บเดียว ถึงละ .. ปั่นต่อไปเรื่อย ๆ ก็ออกเลียบมอเตอร์เวย์อีก จะกลับแล้วเหรอ เริ่มงง ๆ เส้นทางเพราะกลับตัวบ่อยมาก ๆ

ระหว่างปั่นแถวๆเส้นเลียบมอเตอร์เวย์

ช่วงขากลับเหมือนลมเปลี่ยนทิศ ลมแรงเล็กน้อยแต่พอไหว .. เลี้ยวซ้ายกลับเข้าถนนข้าวหลาม เจอลม เจอสะพาน และเริ่มเมื่อยสะโพก แต่เอาน่ะ อีก 20 km ก็ถึงทรานสิชั่นแล้ว ทน ๆ หน่อย .. ช่วงหลัง ๆ นี้จะปวดสะโพกกับมีเท้าชาเวลาปั่นรถไตร นึกในใจสงสัยต้องไปรีฟิตอีกรอบ

ช่วงจักรยาน ถือว่าคุมหัวใจและรอบขาได้ดีตามกำหนด กินเจลไม่ขาด (ทุก 45 นาที) กินน้ำน้อยไปหน่อย (1 ขวดตอร์ปิโด) แต่อากาศไม่ร้อน เลยไม่กระหายมาก .. กินเจลช่วงก่อนเข้าทรานสิชั่นไปอีกหนึ่งซอง

ปั่นไปทั้งหมด 2 ชั่วโมง 17 นาที / ระยะ 75 km / AV 32.9 / AV HR 153 bpm / Cadence 84 rpm (ตาม garmin)

วิ่ง 15 km

dismount จักรยานไม่ล้ม .. เย้!!! วิ่งกลับเข้าทรานสิชั่น ถอดทุกอย่าง ใส่รองเท้า หยิบเจลอีก 2 ซอง วิ่งออกไป .. สะดุดหลุม ข้อเท้าเกือบพลิก .. หยุดเช็คข้อเท้านิด เออ ไม่เป็นไร วิ่งต่อ .. หยุดอีกครั้ง เพราะรู้สึกรองเท้าแน่นไปหน่อย .. วิ่งออกจากทรานสิชั่น

Run Course

โค้ชตั้งเป้ามาว่าให้ลองวิ่งเพซ 5:30 – 5:35 วิ่งออกไปเพซ 5:00 และรอบขากำลังได้เลยไม่ได้ปรับอะไร วิ่งผ่านเพื่อน ๆ จากทีม 349 Running ที่มาเชียร์ .. วิ่งผ่านโค้ช ซึ่งตะโกนมาว่า “ให้วิ่งตามกำหนด อย่าเกิน!”.. โอเค ๆ ผ่อนลง ๆ มองหัวใจ 160 bpm อร๊าก.. ตอนนี้เริ่มเข้าจังหวะ แต่ยังรู้สึกวิ่งไม่ค่อยสบาย น่าจะเพราะถนนหน้าหาดที่ให้วิ่งเป็นพื้นแบบหิน แข็ง และลื่น เลยต้องทรงตัวเป็นพิเศษ

พ้นถนนหน้าหาด …เจอเต็ม ๆ แดดทะเล แรงมาก นึกขอบคุณตัวเองที่ตัดสินใจซื้อชุดมีแขนมา ทำให้ไม่ร้อนที่ไหล่ ใส่สบายมาก ๆ พอเข้าช่วงกิโลที่ห้า สังเกตุจังหวะขาได้ว่าเริ่มช้าลง ก้มมองดูนาฬิกาเกือบเพซ 6 .. เฮ้ย หลุดเพซ

เจอซุ้มน้ำก็เดินหยิบแก้ว หยิบฟองน้ำ เอาน้ำราดตัว รู้สึกตัวร้อนมาก .. งานนี้ซุ้มน้ำเยอะมาก ยิ่งเจอน้ำก็ยิ่งเสียเวลาหยุดกิน หยุดเปลี่ยนฟองน้ำ เสียเวลาไปมากเหมือนกัน

ตอนนี้ไม่คิดถึงเพซละ พยายามวิ่งตามจังหวะตัวเองไป มองเป้าแค่คุมท่าให้ดี ไม่ส่ายไปมาเละเทะ แต่วิ่งไปจนถึงซุ้มน้ำทีไร ก็ต้องหยุดทุกที แล้วก็ต้องมาเริ่มใหม่อีกครั้ง

เจอเนินเขาสามมุกที่นี่ก็เดินขึ้น ตัวหนัก ไม่มีแรงวิ่งขึ้นเหมือนเคย .. ลงเนินก็วิ่งลง และพยายามวิ่งให้ตลอดจนถึงซุ้มน้ำถัดไป .. กินเจลเติมช่วงกิโลที่ 7

ระหว่างวิ่ง

10 กิโลผ่านไป เกือบจะ 1 ชั่วโมง รู้เลยว่าไม่ได้ตามเป้าละ เอาน่ะ ตามโค้ชบอกว่าเรามาซ้อมรับสถานการณ์ คราวนี้ก็เรียนรู้ตัวเองว่าแพ้ความร้อนอย่างหนัก ถึงช่วงทางแยก เจ้าหน้าที่บอก master ขึ้นเขาอีกรอบ … กรี๊ดดดดดดด ไม่ต้องย้ำก็ได้นะ!!

เอ๊า .. ทนอีกนิด เดินขึ้นเนิน วิ่งลงเนิน .. อีกนิดเดียว อีก 3 กิโล .. อีก 2 กิโล (ตามนาฬิกา) ระหว่างวิ่งไม่มีป้ายกิโลบอกระยะทางเลย เจอเจ้าหน้าที่ซุ้มทางแยกที่เดิม คราวนี้ฮั้วรีบตะโกนบอกวิ่งสองรอบแล้วค่ะ 5555 ไม่ต้องขึ้นเขาแล้วเฟ้ย!!

ซุ้มเส้นชัยเป็นเป้าหมาย แต่ทำไมมันไกลเหลือเกิน ก้มมองนาฬิกา อีก 3 นาทีจะ 4.30 ชั่วโมง กะระยะทางแล้วน่าจะไกลเป็นกิโล .. เส้นชัยใกล้ขึ้นมาเรื่อย ๆ เห็นเพื่อน ๆ เชียร์อยู่ด้านข้าง

เข้าเส้นชัย!!! ถึงซะที งานนี้ทรมานบันเทิงของจริง นึกในใจ ทำไมไปลง 70.3 ไว้ฟะเนี่ย!!!

วิ่งไปทั้งหมด 1 ชั่วโมง 28 นาที / ระยะ 15.2 km / AV 5:49 / AV HR 164 bpm / Cadence 170 spm (ตาม garmin)

349 Running Club

ผลสรุป

งานนี้ว่ายได้ตามที่คิด ปั่นได้ตามแผน แต่วิ่งนี่ผิดเป้าไปมาก กินเจลไปทั้งหมด 6 ซอง ตอนปั่นกับน้ำหนึ่งขวดตอร์ปิโด ตอนวิ่งแวะทุกซุ้ม (ประมาณทุก 2 กิโล) โค้ก 1 แก้ว

ได้ที่ 1 ของรุ่นอายุ 30-39 และที่ 2 ของผู้หญิงทั้งหมดที่ลง Master (ไม่รวมโปร) จบที่เวลา 4 ชั่วโมง 32 นาที.. ดีใจมาก เพราะเป็นถ้วยแรกของรายการ Thailand Tri League

เส้นทางว่ายค่อนข้างดี น้ำไม่ได้ใสมาก (ตามสไตล์หาดบางแสน) ทรายเป็นเม็ด ๆ เจ็บเท้าเหมือนกัน รอบนี้ไม่เห็นแมงกะพรุน ก็ถือว่าดีมากแล้ว คลื่นไม่ค่อยแรง แต่คอร์สว่ายต้องดูทางดี เรียกว่าว่ายไม่ยาก

เส้นทางปั่น ค่อนข้างดีมาก ช่วงในเมืองถนนเรียบ แต่ช่วงทางเลียบมอเตอร์เวย์มีหลุมและถนนปะเยอะพอสมควร ทางเลียบบางพระสวยงามตามสไตล์ .. เสียดายที่มาแชลไม่เข้มงวด ไม่งั้นคงมีหลายคนโดน penalty

เส้นทางวิ่ง ไม่ถึงขั้นโหด เป็นเส้นทางวิ่งที่ค่อนข้างสนุก แต่ร้อน ได้ปะทะกับลิงเจ้าถิ่นเป็นระยะ ๆ และถ้าลงแบบ standard น่าจะสนุกได้มากกว่านี้

หลังจากลงรายการกับ Thailand Tri League มาครบ 3 งาน (พัทยา สัตหีบ และบางแสน) แต่ละสนามมีเสน่ห์ต่างกันออกไป แต่ส่วนตัวให้คะแนนสนามบางแสนดีที่สุดแบบภาพรวม ..

มาใหม่ปีหน้าไหม ถ้าไม่ติดอะไร มาแน่นอน ^_^

รางวัลแห่งความภูมิใจ

 

About Hua Runner-Blogger (106 Articles)
นักวิ่ง นักไตร .. รักการเดินทางสายสุขภาพ เริ่มจากการวิ่ง พัฒนาไปไตรกีฬา ต่อไป ใครจะรู้

2 Comments on Race Report : Bangsaen Triathlon 2017 – Master Distance

  1. ติดตามด้วยคนครับ วิ่งเร็วมากๆ

Leave a comment

Your email address will not be published.


*